Σύμφωνα με το οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο Mufassal tahrir defteri, αρ. 385 που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη «Κύριλλος και Μεθόδιος» στη Σόφια της Βουλγαρίας, όπου καταγράφονται τα φορολογικά έσοδα ανά οικισμό προκύπτει ότι οι Γούλες ήταν ο ενδέκατος μεγαλύτερος οικισμός σε όλη την περιοχή του καζά Σερβίων. Η περιοχή αυτή της πρώιμης Τουρκοκρατίας συμπίπτει με ολόκληρο τον σημερινό γεωγραφικό χώρο Κοζάνης – Σερβίων. Τμήμα του κατάστιχου ερεύνησε και μετέφρασε στα ελληνικά ο Β. Δημητριάδης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ενώ το απόσπασμα για τη Δυτική Μακεδονία δημοσίευσε στα «Ελιμειακά» ο Γεώργιος Τσότσος1.
Στη σελίδα 140β του χειρογράφου υπάρχει η εγγραφή: Γούλας - 126 χριστιανικές εστίες, 3 μουσουλμανικές. Με 567 κατοίκους κατά προσέγγιση και 126 εστίες αναδεικνύεται ο ενδέκατος οικισμός του καζά. Προηγούνται τα Σέρβια με 1075 εστίες και 4838 πιθανό πληθυσμό που ήταν η πρωτεύουσα της διοικητικής ενότητας, ενώ ακολουθούν κατά σειρά: Βελεβεντό 651 – 2930, Κάλιανη 619 -2786, Ράχοβο 304 – 1368, Γκράτσιανη 222 – 999, Μεγάλη Βάνιτσα 222 – 999, Λουτρός 208 – 936, Κρανίκ και Τζίντζιροχώρι 204 – 918, και Κοζάνη 154 – 693.
